1. Chemiczna synteza w roztworze

Synteza w roztworze stanowiła pierwszą alternatywę dla peptydów pozyskiwania peptydów ze źródeł naturalnych. Oferowała przede wszystim wyższą wydajność. Umożliwiała także wprowadzanie własnych modyfikacji do sekwencji oraz otrzymywanie własnych peptydów. Metoda polega na przyłączeniu kolejnych aminokwasów w roztworze, każdorazowo izolując z mieszaniny reakcyjnej czystego półproduktu. Aby uniknąć niekontrolowanego łączenia się aminokwasów konieczne ejst stosowanie osłon odpowiednio N-końca (lub C-końca w zależności od kierunku syntezy) jednego aminokwasu bądź już półproduktu oraz C-końca (bądź N-końca) przyłączanego aminokwasu. Osłony należy zastosować także wobec reaktywnych grup bocznch. Tabela 1. Najczęściej stosowane Wadą metody jest pracochłonność w porównaniu do nowszych metod. Obecnie metoda w laboratoriach stosowana jest rzadko, głównie w etapach przyłączenia modyfikatorów.

2. Chemiczna synteza na nośniku stałym

Metoda ta stała się przełomem w chemicznej synteie peptydów pozwalając na szybie otrzymanie

3. Chemia kombinatoryczna

Więcej informacji znajduje się w artykule Chemiczna synteza na nośniku stałym

laborant